Ás portas de sucursais de Caixanova, Caixa Galicia ou Banco Pastor foron lidos manifestos que denunciaban tanto a política enerxética como o brutal urbanismo que cementa o litoral galego. Non pasou desapercibida a loita que os veciños de Cangas están a levar contra o porto deportivo na antiga fábrica de Massó.

Ao final da manifestación deuse lectura a un comunicado no que se criticaba a política desenvolvimentista de explotación dos nosos recursos naturais para reducilos a mera condición mercantil, a privatización do que sempre foi noso, dos nosos montes, ríos, do Courel ou da Terra Cha. Unha política que supón depredar o territorio para mercantilizalo en proveito das grandes empresas a costa de deteriorar o medio ambiente, a paisaxe e o tecido económico e social.

Tamén se salientou o desvarío do falso progreso que antepón o tren de alta velocidade aos trens de proximidade, as piscifactorías aos métodos tradicionais de pesca, a produción de megavatios ao consumo responsábel de enerxía, e a construción de autroestradas ao fomento do transporte público.

Para rematar proclamouse que o benestar colectivo non pode basearse na explotaciópn das persoas nin da terra que habitamos. que este modelo ten alternativa, e que goberne quen goberne, Galiza non se vende